tuti's profiletuti is the bestPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
ฟุ้ง...เฟ้อ27-11-05 วันนี้เลือกที่จะกลับไปหาความรู้สึกเดิม
เปิดวิทยุ...บทเพลงขับกล่อม, กรวดทรายบนพื้นดินละเมอถึงดวงดาวบทฟากฟ้าไกล พระจันทร์ทอแสงอย่างเดียวดายในค่ำคืนที่อาทิตย์หลับใหล และ...อะไรต่อมิอะไรที่ได้รับการเสกสรรปั้นแต่งอย่างสวยงาม เพียงเพื่อจะเปรียบเปรยให้เห็นถึงสถานะที่ไม่คู่ควร และวงโคจรที่ไม่มีวันบรรจบ
หลายคนถูกหลอกลวงให้เชื่อในระบบความคิดบางอย่าง เป็นต้นว่า คนที่ใช่ และคนที่ไม่ พฤติกรรมบางอย่างจึงถูกปลูกถ่ายว่าถูกต้องและยุติธรรม หากเป็นไปโดยหัวใจเรียกร้อง
และคนที่พลาดพลั้ง ผิดหวังจะได้รับการสอนอย่างงมงาย ให้รู้จักจำกัดพื้นที่ตนเอง เพื่อออกห่างจากความเจ็บปวดที่ไร้บาดแผล สุดท้ายควรปล่อยให้ความทรงจำเลือกทำหน้าที่ด้านใดด้านหนึ่ง ระหว่างยึดมั่นความรู้สึกที่สวยงามของเมื่อวานหรือ...ทิ้งไว้ตรงที่เดินจากมา
บางครั้งปลายทางก็จบลงอย่างไม่สวยงามนัก แต่ต้นทางและระหว่างทางมักมีรายละเอียดที่น่าจดจำเสมอ เขาบอกกันอย่างนั้น เขานี่ใครกัน คนที่ชัดเจนในชีวิตและจิตใจ คนที่ทำตามที่หัวใจเรียกร้อง หรือคนที่พลาดพลั้ง บางทีอาจจะไม่ใช่คนเดียวกัน
เพลงเศร้าเพราะๆ ก็คือขนมหวานดีๆ นี่เองกระมัง สำหรับบางคนอาจมีไว้เพื่อเยียวยามิให้รู้สึกว่าต้องทนทุกข์อย่างโดดเดี่ยว และมีคนอีกไม่น้อยที่ทรมานในสิ่งที่มองไม่เห็นเช่นเดียวกับเรา แล้วอย่างไรล่ะ
คนที่เผชิญในวิถีเดียวกัน บางครั้งก็ไม่มีใครเป็นบทเรียนให้กับใคร การเห็นคนเจ็บช้ำมากขึ้นใช่ว่าจะทำให้เราเจ็บปวดน้องลงเสียเมื่อไหร่
เพลงที่สามและสี่ให้อารมณ์และความหมายแบบเพลงแรกและเพลงที่สอง กลิ่นฟุ้งๆ ของความเหงาคละคลุ้งไปทั่วห้อง ปิดวิทยุดีไหมนะ
ทิ้งตัวลงบนฟูกอันอ่อนนุ่ม เอ่อล้นด้วยน้ำใสๆภายใต้เปลือกตาที่ปิดสนิท
อะไรจักเป็นสิ่งที่ร้อยรึงความฝันให้ยาวนาน... ตราบเท่าที่มันจะเป็นไปได้ บทเพลง หรือ คำพูดใดๆ สุดท้ายแล้ว มันก็พร่าเลือนไปพร้อมกับแสงแห่งท้องฟ้าในเช้าวันใหม่ Comments (1)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://tinaroka.spaces.live.com/blog/cns!B55510A194E7E4CE!126.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
